www.srebrnykruk.pl

strzalka

Numizmatyka


Awers monetyRewers monety
Zdjęcie nr 33-1. Moneta o nominale 5 zł;
A – awers, B – rewers.

Złote i srebrne monety z uwagi na określoną przepisami prawa wagę i próbę są bardzo chętnie wykorzystywane przez złotników do sporządzania wyrobów złotniczych. Są one, bowiem bardzo dobrym surowcem wykonanym z czystych metali oraz cechują się wyśmienitymi właściwościami mechanicznymi. Ponadto osoby parające się złotnictwem niejednokrotnie mogą spotkać się z sytuacją, gdy to przedstawi się im do identyfikacji oraz wyceny monety wykonane z cennych kruszców.

Awers monetyRewers monety
Zdjęcie nr 33-2. Awers i rewers monety obiegowej dwa złote.

Numizmatyka jest nauką badającą pod względem historycznym, estetycznym oraz technicznym monety, banknoty oraz i inne znaki pieniężne. Od niedawna coraz częściej do numizmatyki zaliczana jest również polityka monetarna, zwłaszcza działania z zakresu zwalczanie przestępczości monetarnej, polityki emisyjnej oraz obiegu pieniądza. Początki numizmatyki sięgają XIV wieku a jej rozwój przypadł na okres renesansu.

Do zasadniczych zadań numizmatyki zlicza się;

Chronologicznie numizmatyka dzieli się na;

Elementy monety
Zdjęcie nr 33-3. Elementy monety;
A – otok, B – rant, C – egzerga.

Pod pojęciem monety rozumie się metalowy krążek wykonany według przepisów prawa, mający określoną wagę, rodzaj metalu, próbę oraz znak emitenta, gwarantującego umowną wartość. Moneta traktowana, jako pełnoprawny pieniądz ma nieograniczoną moc zwalniania od zobowiązań, może być także pieniądzem zdawkowym tj. bilonem o ograniczonej mocy prawnej do zwalniania od zobowiązań. Bilon zazwyczaj wykonywany jest z brązu, miedzi, niklu, aluminium, srebra najczęściej niskopróbnego a wartość kruszcu w nim zawarta jest niższa od kwoty, na jaką opiewa.

Pełnoprawny pieniądz obiegowy powinien być pełnowartościowy, tj. mieć pełną ustawową zawartość kruszcu szlachetnego, którym zazwyczaj jest złoto, srebro. Przez krótki czas w pierwszej połowie XIX wieku w Rosji była nim także platyna.

Przy wykonywaniu monet złotych powszechnie używaną jednostką ciężaru do 1857 roku była tzw. grzywna kolońska równa 233,8123 grama, zastąpiona po tym roku funtem austriackim ważącym 500 gram.

Rewers kolekcjonerskiej monety Awers kolekcjonerskiej monety
Zdjęcie nr 33-4. Awers i rewers kolekcjonerskiej monety
okolicznościowej o nominale 200 zł.

Zasadniczymi elementami składowymi monety są;

Awers i rewers złotej monety bulionowej Krugerrand 1/4 ozAwers i rewers złotej monety bulionowej Krugerrand 1/4 oz
Zdjęcie nr 33-5. Awers i rewers złotej monety bulionowej
Krugerrand 1/4 oz.

Monety poza kształtem okrągłym mogą posiadać formę kwadratową, prostokątną (tzw. klipy), wielokątną, zdarzają się również z dziurą pośrodku.

Współcześnie poza monetami obiegowymi dość popularne jest emitowanie przez banki centralne oraz przez prywatnych emitentów, monet kolekcjonerskich, bitych w niskich nakładach i sprzedawanych w cenach nieodpowiadających ich wartości nominalnej. Innym rodzajem monet są tzw. monety bulionowe, nazywane też lokacyjnymi lub inwestycyjnymi, bite na cele inwestycyjne, czyli lokatę kapitału, wykonane z metali szlachetnych głównie ze złota, srebra i platyny. Nie posiadają one zadeklarowanej wartości nominalnej, a zamiast nominału podana jest zawartość kruszcu. Ich nakład zazwyczaj nie jest ograniczony i zależy od zapotrzebowania rynkowego.


WYCENA MONET ROZPOZNAWANIE FAŁSZYWYCH MONET