Kość słoniowa będąca fosforanem wapnia ma barwę białą bądź kremową, twardość od 2 do 3 w skali Mohsa, gęstość od 1,7 do 2,0 g/cm3, jest przeświecająca do nieprzezroczystej i pozbawiona łupliwości. Cechuje się fluorescencją w różnych odcieniach niebieskiego.

Ciosy słonia.
Ciosy słonia.

Jest od dawna poszukiwanym materiałem wykorzystywanym do wytwarzania różnorodnych przedmiotów artystycznych, biżuterii oraz pokrywania klawiszy fortepianowych. Daje się ją obrabiać narzędziami skrawającymi oraz pilnikiem, można ją barwić. Wykorzystuje się do tego siekacze słoni błędnie nazywane kłami. Obecnie nazwą kość słoniowa objęte są także zęby różnych ssaków takich jak; hipopotam, kaszalot, mors, dzik oraz dość powszechnie używane na Syberii siekacze wymarłych mamutów.

Ciosy mamuta.
Ciosy mamuta.
Kły hipopotama.
Kły hipopotama.
Kły morsa.
Kły morsa.
Szable dzika.
Szable dzika.
Zęby kaszalota.
Zęby kaszalota.

Głównym źródłem tego surowca jest Afryka oraz Birma, Indochiny i Sumatra. W roku 1989 powzięto decyzję o zakazie handlu kością słoniową z ciosów słonia, nakaz ten w 1997 roku zliberalizowano.

Kość słoniową można pomylić z licznymi rodzajami kości.


0 Komentarzy

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *