Kolory metali charakteryzują się małą różnorodnością w większości przypadków mają srebrzystobiałą barwą z niebieskawym odcieniem. Odstępstwem od tej zasady jest specyficzny żółty kolor złota i czerwony miedzi. Odmienne są także żółtawe i zielonkawe barwy stopów miedzi takich jak mosiądze czy brązy oraz kolory stopów miedzi z niklem24-1 o barwie niemal takiej samej jak złoto.
Ta niezbyt wielka paleta naturalnych barw metali może być wzbogacona dzięki zastosowaniu jednej z trzech metod barwienia.
Barwienie chemiczne
Barwienie chemiczne jest jednym z najczęściej stosowanych sposobów. Jego podstawą są reakcje chemiczne zachodzące miedzy powierzchniową warstwą metalu a stosowanym środkiem chemicznym. W wyniku tych działań otrzymuje się nowe związki chemiczne silnie wiążące się z metalem które nadają mu inną barwę. Zazwyczaj są to tlenki a niezmiernie rzadko inne związki chemiczne. Grubość uzyskiwanej warstwy osiąga setne części milimetra.
Trwałość otrzymanych tą metodą barw jest różna. Niekiedy bardzo trwała, wytrzymała na działanie słabych kwasów i nagrzewanie. Czasami mała, poddaje się nawet działaniu zwykłej wody. Wtedy by ją utrwalić zlecane jest naniesienie na powierzchnię metalu powłoki bezbarwnego lakieru. Barwne powłoki silnie związane z wierzchnią warstwą metalu są także zabezpieczeniem wyrobu przed negatywnym oddziaływaniem gazów i związków chemicznych znajdujących się w powietrzu.
Innym działaniem barwiących związków chemicznych może być także uzewnętrznienie typowej barwy czystego metalu. Właściwość tą wykorzystuje się bardzo często w stosunku do wyrobów wykonanych ze stopów złota.
Barwienie galwaniczne
Barwienie galwaniczne polegające na barwieniu metalu prądem elektrycznym w specjalnych kąpielach.
Barwienie mechaniczne
Barwienie mechaniczne inaczej lakierowanie bądź rozprowadzanie na powierzchni metalu sproszkowanych kolorowych ciał i związanie ich z powierzchnią specjalnymi środkami.
