W Kotlinie Czeskiej której mieszkańcy przez długie lata żyli pod wpływami państwa Wielko Morawskiego, po jego upadku powstała struktura polityczna zajmująca i uważana w pewnej części za jego kontynuację. Lokalni wodzowie przyjęli, że bardzo atrakcyjne będzie dla nich zacieśnienie stosunków z państwem wschodniofrankijskim. Władający tym obszarem ród Przemyślidów po opanowaniu Kotliny Czeskiej rozszerzał swoje terytoria podbijając Łużyce, Śląsk oraz Małopolskę. Wiek X za panowania Bolesława I Okrutnego oraz Bolesława II Pobożnego to okres, gdy Czechy były najsilniejszym państwem w regionie.
Jednakże początku rodu Przemyślidów oraz zalążków pierwotnej organizacji plemiennej doszukiwać się można w czasach przedchrześcijańskich w IX stuleciu. Poświadczone jest to znaleziskami archeologicznymi a także w ustnie przekazywanych podaniach. Zgodnie z tym co twierdził kronikarz Kosmas1-4 w legendzie o Liubaszy panującej nad plemionami czeskimi, najmłodszej z trzech córek Kroka, miała być ona małżonką pierwszego czeskiego księcia Przemysła oraz założycielką grodu znanego w późniejszych czasach jako Praga. Była ona potomkinią lmitycznego założyciela państwa – wodza o imieniu Czech zwanego także Bochemusem który przybył wraz z swym ludem w zamierzchłych czasach z terenów Karyntii w rejon Kotliny Czeskiej. Założył on tam na górze Řip pierwszy gród będący centrum kultu pradawnych bóstw a jego synem miał być Krok ojciec wspomnianej wcześniej legendarnej Liubaszy.
Pierwszym historycznym księciem czeskim jest Borzywoj I, z rodu Przemyślidów, który w IX wieku przeniósł stolicę do Pragi i przyjął chrześcijaństwo. Wydarzenie to odegrało znaczącą rolę w integracji plemion oraz rozwoju państwa. W 870 roku na czeskim terenie powstała pierwsza chrześcijańska diecezja, dowodząc w ten sposób rosnącego znaczenia religii a także o kontaktach z innymi chrześcijańskimi państwami. Ówcześni władcy dążyli umocnienia swojej władzy poprzez kontakty z cesarstwem i sąsiednimi krajami. W 935 roku książę Wacław I intensywnie chrystianizujący Czechy został kanonizowany, co wzmocniło religijne oraz kulturowe znaczenie tego regionu. Państwo czeskie zaczęło się rozwijać jako ważny ośrodek polityczny i religijny. Jest to też okres powstawania pierwszych ośrodków administracyjnych i militarnych a także rozwoju chrześcijaństwa i organizacji kościelnej będączych impulsem do umocnienia jedności społecznej i politycznej.
