Trzygłów czczony był głównie w śród Słowian połabskich i Pomorzan. Poświadczone miejsca jego kultu znajdowały się w Szczecinie, Brennie i Wolinie. Znaczenie imienia wydaje się nie budzić wątpliwości i oznacza boga o trzech głowach. Liczba trzy jest nawiązaniem do trójstrefowego podziału świata i sprawowaniem przez Trzygłowa pieczy nad niebem, ziemią i światem podziemnym. Taki trójpodział na niebo, ziemię i podziemie, rozpowszechniony był w tradycji słowiańszczyzny zachodniej od zamierzchłych czasów. Ślady podobnego rozdziału świata znajdują się na kamiennym idolu znanym jako Światowid zbrucki pochodzącym z XI wieku.
Przedstawiano go jako bóstwo o trzech twarzach symbolizujących zwierzchność nad wspomnianymi już trzema poziomami rzeczywistości z oczami i ustami zasłoniętymi przepaską. Jego funkcje próbuje się ustalić na podstawie zachowanych opisów rytuałów, w których to wykorzystywano m.in. czarnego konia. Czarna barwa w obrządkach sugeruje nawiązanie do wierzeń chtonicznych3-13 a wzmiankowana wcześniej jego opieka nad światem podziemny zbliża go funkcjami do Welesa.
