Dzidziela, Dzidzilela, Dzidzilejla, Dzidzilelja to kolejne bóstwo słowiańskie z panteonu Długoszowego, miło ono być odpowiednikiem rzymskiej Wenery, czyli bogini miłości.
Początkowo jej istnienie nie było podważane a wielu polskich dziejopisów przez kolejne stulecia powtarzało ten epitet w swych pracach. Dopiero Aleksander Brückner wyraził swe wątpliwości co do mitologiczności tego bożka. Stwierdził on, iż podobnie jak to miało to miejsce z imieniem Łady mamy tu do czynienia z przyjęciem za nazwę własną urywków pieśni ludowych takich jak oj, didi Leloza, czy też występujących w ukraińskich przyśpiewkach Oj, didi Lelo, Did i Did i Łado, Oj Did, Did i Łado. Pogląd ten podzielany jest współcześnie przez większość badaczy.
