Imię Świętowit (nie Światowid będący wynikiem błędnej interpretacji nazwy) – pierwotnie Svętovit składa się z dwóch części svęt - tego który rozporządza dobroczynną mocą nadprzyrodzoną, czyli „świętego” oraz vit – oznaczającego najpewniej „pan”. Zatem imię Świętowit daje się odczytać jako tego który „rozporządza mocą nadprzyrodzoną”.
Kult Świętowita obejmował dość niewielki obszar terenów nadbałtyckich. Został on poświadczony w Arkonie na wyspie Rugii i Wolinie. Przedstawiano go jako czterogłowe bóstwo symboliczne związane z liczbą cztery uważaną za doskonałą, stanowiącą całość. Analiza rytuałów mu poświęconych sugeruje jego powiązanie z niebem i piorunami. Atrybutem Świętowita, z którym występował na swoich wyobrażeniach był róg będący symbolem władzy oraz cykliczności (poprzez metaforyczne skojarzenie z naczyniem, w którym stary napitek zastępowany jest nowym). Kojarzony był także z typowo rolniczymi funkcjami jak gospodarowanie ludem, zasobami zboża, zapewnieniem urodzaju tudzież atrybutami militarnymi jak broń czy koń.
