www.srebrnykruk.pl

strzalka

Wybór pomieszczenia pod pracownię


Nie tylko w pracowni złotniczej, ale i w innych zajmujących się artystycznym kształtowaniem metalu, niejednokrotnie ma się bezpośrednią styczność ze szkodliwymi substancjami takimi jak niebezpieczne chemikalia, kwasy czy pyły metali. Ważnym, zatem jest przestrzeganie zasad bezpieczeństwa oraz zapewnienie odpowiednich warunków do pracy tj. minimum dobrego światła i stanowiska roboczego wraz z dopasowanym siedziskiem. Pomieszczenie przeznaczone do pracy powinno mieć minimalnie 4 m2 powierzchni na osobę a powierzchnia szyb okiennych powinna wynosić 1/4 lub 1/6 powierzchni podłogi. Ściany pracowni winny być pomalowane jasnymi kolorami najlepiej kremowym bądź białym. Podłogę należy wykonać z materiałów o złej przewodności cieplnej. Musi być gładka pozbawiona szpar i dziur, może to być np. linoleum albo ksylolit4-1.

Stół warsztatowy ustawiać powinno się bokiem do okna, tak by światło wpadało z lewej strony osoby pracującej a nigdy od tyłu. Lampy powinny zapewniać równomierne niemigoczące światło a jego strumień należy skierować na ręce a nie na twarz.

Bardzo ważnym elementem każdej pracowni jest zapewnienie dobrej wentylacji. Najlepszym rozwiązaniem jest wyposażenie ich w nawet najprostsze dygestorium, podłączone do kanału wentylacyjnego o dobrym ciągu. Dygestoria wykorzystuje się do przechowywania pojemników z mającymi szkodliwe działalne na drogi oddechowe i korodującym narzędzia kwasami takimi jak azotowy, siarkowy czy solny. Składowane w nim powinny być także ciecze probiercze, kąpiele złotnicze oraz wanny z kąpielami złotniczymi.

Pracownia powinna mieć także okap z wyciągiem przeznaczony do topienia metali szlachetnych w celu usuwania na zewnątrz pomieszczenia szkodliwych oparów wydzielających się np. przy topieniu złomu metali kolorowych, lutów kadmowych oraz platynowców zawierających osm. Należy pamiętać o stałym przewietrzaniu pracowni w celu usunięcia cząsteczek sadzy, kopcia, gazów spalinowych itp. unoszących się w powietrzu. Stapianie lutów kadmowych, cynowych oraz sporządzanie amalgamatów złota i srebra a także odpędzanie par rtęci przy złoceniu ogniowym powinno się prowadzić w miejscach dobrze wentylowanych.

Chemikalia takie jak boraks, soda, sól kuchenna, azotan potasowy, cyjanek potasu, kwasy i inne najlepiej przechowuje się w opisanych zawartością szklanych naczyniach. Dodatkowo pojemniki z cyjankiem potasu lub sublimatem na etykiecie należy oznaczać „silna trucizna” i przechowywać osobno pod zamknięciem.

Pamiętać trzeba także o stałym sprawdzaniu przewodów gazowych, łączeń zaworów palników gazowych i wszelkie zauważone usterki natychmiast naprawiać. Sprawdzenia szczelności można dokonać bardzo prostą metodą. Wokół kontrolowanego miejsca nanosi się warstewkę gęstego dowolnego płynu do mycia naczyń. Wówczas w miejscu ewentualnej nieszczelności pojawią się pęcherzyki gazu.

Niemożna także zapomnieć o takim przydatnym wyposażeniu jak gaśnica przeciwpożarowa oraz apteczka pierwszej pomocy zawierająca środki możliwe do samodzielnego stosowania takie jak np. opatrunki, proste narzędzia lekarskie, odtrutki, środki przeciwbólowe oraz do odkażania i na oparzenia.

Czystość w pracowni jest bardzo istotnym elementem powinno się o nią dbać nieustannie. Narzędzia po skończonej pracy powinny być oczyszczone i odłożone we właściwe miejsca a stanowisko pracy i cała pracownia posprzątana. Pył oraz odpady należy gromadzić w przeznaczonym do tego pojemniku. Ma to szczególne znaczenie przy pracach ze złotem. Wówczas nawet wodę do mycia rąk powinno się filtrować a osad zbierać i wraz z pozostałymi odpadami oddawać do przeróbki w celu odzyskania metali szlachetny.



4-1Ksylolit, inaczej skałodrzew, czyli stwardniała mieszanina tlenku magnezu, chlorku magnezu, wypełniaczy takich jak trociny, piasek itp. oraz pigmentów, używany do wytwarzania ogniotrwałych płyt okładzinowych, posadzek a także płytek posadzkowych.