www.srebrnykruk.pl

strzalka

Zbieranie odpadków metali szlachetnych


Każda osoba mająca odczynienie z obróbką metali szlachetnych musi być świadoma faktu możliwości odzyskiwania cennych metali z odpadków takich jak opiłki czy strużyny zbierające się na fartuchach umocowanych do stołu złotniczego a gromadzące się w czasie pracy. Opiłki osadzają się także na ubraniach roboczych i dłoniach. Rozpylone metale szlachetne są także m.in. w tarczach polerniczych i szlifierskich, w starych kąpielach galwanicznych, w starych i zużytych tyglach, szlakach, filtrach, w wodzie służącej do mycia rąk, na podłodze i ścianach praktycznie w każdym miejscu warsztatu złotniczego.

Zbieranie opiłków oraz strużyny z warsztatu złotniczego nie stanowi żadnego problemu i powinno być wykonywane rutynowo. Po ich zebraniu należy je wyżarzyć na żelaznej misce i starannie wymagnesować by usunąć żelazne zanieczyszczenia. Następnie stapia się je i poddaje szejdowaniu lub topieniu rafinacyjnemu z azotanami.

Odpadki zawierające elementy organiczne takie jak np. filc, wełna, papier, skóra najkorzystniej jest spalić, wyżarzyć na żelaznej misce, przemagnesować a popiół starannie zebrać by po dodaniu i wymieszaniu z topnikami uzyskać stop metaliczny poddawany przeróbce jedną z uprzednio opisanych metod.

Odpadki płynne takie jak woda po myciu rąk gromadzi się w pojemnikach. Gdy osad opadnie na ich dno zlewa się z wierzchu wodę. Po zebraniu dostatecznej ilości osadu wybiera się go, suszy, spala i topi tak jak odpadki zawierające elementy organiczne.

Zużyte oraz stare tygle rozdrabnia się, mieli, szlamuje starannie wodą a drobniutkie kulki cennych metali z dna naczyń stapia się w tyglu z dodatkiem boraksu.

Poza opiłkami i strużynami przeróbka odpadów metali szlachetnych opłacalna jest wyłącznie w dużych zakładach złotniczych. w małych pracowniach złotniczych pozostałe odpady powinno się dokładnie zbierać, przepalać, wymagnesować i oddawać do dalszej przeróbki wyspecjalizowanym zakładom rafinacyjnym.

Odzyskiwanie złota z bibuły wykorzystywanej do zbierania chlorku złota na kamieniu probierczym wykonuje się przez jej spalenie na misce żelaznej i rozpuszczenie popiołu w wodzie królewskiej. Roztwór ten po odpędzeniu kwasu azotowego poddaje się zabiegowi strącenia złota, siarczanem żelazowym.

Odzyskiwanie złota z narysów na kamieniu probierczym startych pumeksem albo węglem drzewnym wykonuje się po ich, minimum rocznym gromadzeniu. Po upływie tego czasu osad odsącza się, dokładnie przemywa gorącą wodą, suszy, wypraża na żelaznej misce, studzi i rozpuszcza w wodzie królewskiej. Do roztworu zupełnie przechodzi złoto i platyna. Następnie roztwór się przesącza i wydziela oba metale szlachetne stosując jedną z uprzednio omówionych metod.