www.srebrnykruk.pl

strzalka

Gięcie


Rysunek nr 5-32
Rysunek nr 5-32. Gięcie pręta w przyrządzie; a – przebieg gięcia, B – przyrząd.

W dekoracyjnym formowaniu metalu nierzadko korzysta się z zaginania wyrobów prostoliniowych w krzywoliniowe wykonywane przy użyciu specjalnych oprawek narzucających kształt zagięć lub stosując imadła czy też płyty umożliwiające nadanie dowolnych kątów zagięcia.

Rysunek nr 5-33
Rysunek nr 5-33. Zaginanie płaskownika w imadle;
A – kolejność uderzeń młotkiem, B – kształtowanie kąta prostego.

Grube półwyroby gnie się młotkiem drewnianym niezostawiającym na metalu śladów po uderzeniach. Drut gnie się szczypcami płaskimi albo okrągłymi.

W czasie gięcia zewnętrzne warstwy metalu rozciągają i wydłużają się a wewnętrzne są ściskane i zarazem skręcane. Bez zmian pozostaje warstwa znajdująca się w tzw. płaszczyźnie obojętnej, mieszczącej się dla półwyrobów symetrycznych tj. o przekroju kwadratowym, okrągłym, prostokątnym itp. w środku a dla półwyrobów niesymetrycznych przechodzi przez środek ciężkości przekroju.

Rysunek nr 5-34
Rysunek nr 5-34. Wyginanie płaskownika
i kątownika przez rozklepywani jednego brzegu.
Rysunek nr 5-35
Rysunek nr 5-35. Wyginanie z płaskownika krótkiej rurki.

W czasie gięcia blachy pod kątem ostrym i przy małym promieniu gięcia, konieczne jest wzięcie pod uwagę struktury włókien tworzących się w czasie walcowania. Linia gięcia musi przebiegać prostopadle lub ukośnie pod kątem 45 o do kierunku walcowania. Gięcie równoległe do włókien może powodować pękanie blachy wzdłuż tej linii.

Należy także uwzględnić występujące niekiedy zjawisko sprężynowania tj. powiększania się w niewielkim stopniu kąta zgięcia dającego efekt prostowania się materiału. Stopień natężenia zjawiska tego jest trudno przewidzieć, aby mu przeciwdziałać półwyrób zgina się silniej tj. mniejszym promieniem i kątem zagięcia niż to się projektowało.